Van de heuvels boven Epen naar de Geul
Voor deze wandelronde trekken we vanuit de omgeving van Mechelen het heuvelland rond Epen in. We beginnen hoog boven het dal, lopen door het Schweibergerbosch en het Bovenste Bos en komen daarna beneden bij de Geul uit. Langs het water wandelen we terug naar het noorden. Het is een ronde van 15,6 kilometer, met een heel ander karakter in de eerste en de tweede helft. Ik liep deze wandeling op 25 mei 2019.
We laten de omgeving van Mechelen achter ons en lopen naar de heuvels aan de westkant van het Geuldal. Daar gaat het geleidelijk omhoog, tussen de velden en langs de verspreide bebouwing. Het dal komt steeds verder onder ons te liggen. Epen ligt aan de andere kant van de hellingen en verder naar het oosten zien we de hogere bosranden. We lopen hier niet rechtstreeks naar het dorp, maar nemen de paden over de heuvels mee.
De wandeling buigt vervolgens zuidwaarts naar het Schweibergerbosch. Na het open boerenland komen we tussen de bomen terecht. De paden blijven op en neer gaan; een lange vlakke aanloop is dit niet. Bosranden, weilanden en stukken akkerland wisselen elkaar af. Het is juist die afwisseling die een ronde door dit deel van Zuid-Limburg de moeite waard maakt. We lopen niet voortdurend met hetzelfde uitzicht voor ons.
Langs het Bovenste Bos
Verder naar het zuiden komen we bij het Bovenste Bos. Hier ligt het landschap open naar de Belgische kant. Bij de bosrand krijgen we uitzicht in de richting van kasteel Beusdael. Het kasteel ligt in het landschap beneden ons; de wandeling gaat er niet naartoe voor een bezoek. We volgen de hogere paden en draaien daarna naar het oosten, terug in de richting van de Geul.
Vanaf die hellingen wordt goed duidelijk hoeveel hoogte er tussen de bossen en de rivier zit. We dalen af door het kleinschalige landschap ten zuiden van Epen. De bosrand blijft achter ons en de ruimte opent zich naar het Geuldal. In de velden liggen hagen en kleine groepjes bomen, terwijl de bebouwing verspreid langs de wegen staat. We naderen het water van bovenaf en lopen vervolgens verder langs de rivier.
Bij de Heimansgroeve nemen we ook een stukje van de bijzondere geologie van deze streek mee. Hier ligt gesteente uit het Carboon aan de oppervlakte, veel ouder dan het krijtgesteente waarmee Zuid-Limburg meestal wordt geassocieerd. De groeve is vernoemd naar natuuronderzoeker Eli Heimans. Tussen de graslanden en bosranden ligt dus ook een plek waar we letterlijk naar een heel oud stukje Nederland kijken.
Door de graslanden terug naar Mechelen
Daarna volgen we de Geul naar het noorden. Het Elzevoetpad en de paden door de weilanden brengen ons verder door het dal. De rivier bepaalt hier het verloop van de wandeling: we volgen haar bochten en lopen tussen het water, de bomen langs de oevers en de aangrenzende graslanden. Na de hogere bosstukken voelt dit deel van de ronde opener. De hellingen waar we eerder liepen, vormen nu de achtergrond.
We houden de richting van Mechelen aan en lopen verder via het gebied bij Hurpesch. Ook daar blijven we nog dicht bij de Geul en de weilanden voordat we terugkeren naar het vertrekpunt. We sluiten de ronde dus onder in het dal, na de heuvels en bossen van de eerste helft. Daarmee krijgen we op één wandeling zowel de hoogte boven Epen als de paden langs de rivier mee. Reken onderweg op klimmen en dalen; de terugweg door het Geuldal maakt de wandeling af, maar wist die eerdere hoogtemeters natuurlijk niet uit.





Ervaringen en reacties
Heb je deze route gevolgd? Deel je ervaring of stel een vraag.
Er zijn nog geen reacties. Deel als eerste jouw ervaring.