Canyon des Gueulards en de Gorges d’Omblèze

Deze rondwandeling door de Gorges d’Omblèze, aan de zuidwestkant van de Vercors, bleek avontuurlijker dan de afstand van nog geen negen kilometer deed vermoeden. Vooral de smalle en donkere Canyon des Gueulards maakte indruk.

Vanaf de parkeerplaats liepen we eerst richting Baume Noire. Daar begon de klim door het bos. Via het Ravin des Arreyres bereikten we uiteindelijk de ingang van de canyon. En die zorgde meteen voor een opvallende binnenkomer: vrijwel direct moesten we langs de rotswand omhoog over stalen sporten, met een staaldraad om ons aan vast te houden en het evenwicht te bewaren. Daarmee was meteen duidelijk dat dit geen gewone wandelroute zou worden.

Eenmaal in de kloof veranderde de omgeving volledig. De rotswanden kwamen steeds dichter bij elkaar en op sommige plekken drong nauwelijks zonlicht naar binnen. Tussen bemoste rotsblokken, varens en hoge kalkwanden volgden we het smalle pad steeds dieper de canyon in.

Regelmatig moesten we onze handen gebruiken om over of tussen rotsblokken te komen. Op verschillende plaatsen zijn metalen treden en handgrepen aangebracht om kleine rotsbarrières te overwinnen. Juist dat klauteren maakte de tocht bijzonder. Bij nat weer zouden we deze route echter niet aanraden, want de rotsen kunnen dan snel glad worden.

Na de canyon kwamen we via een korte klim weer in open terrein. Het contrast met de donkere kloof was groot. Daarna begon de afdaling richting de Sept Lacets, een oude weg die spectaculair tegen de berghelling is aangelegd en mooie uitzichten biedt over de Gorges d’Omblèze.

Bij de Cascade de Tuf bereikten we weer de bodem van de kloof. Het laatste deel liep langs de Cascade de la Pissoire terug naar de parkeerplaats. Waar hogerop nauwelijks water te zien was, stroomde het hier weer volop tussen de groene begroeiing en de rotswanden.

Een korte maar zeer afwisselende wandeling, met bos, klauterwerk, nauwe rotspassages, uitzichten en watervallen.