Jachtafsluitingen in het Preuswald
Update 30 oktober 2026. Een deel van deze ronde door het Preuswald, tussen Moresnet-Chapelle en het Drielandenpunt, ligt in een jachtgebied dat volgens ChasseOnWeb gesloten is op 30 oktober, 13 en 27 november en 11 en 18 december 2026. Op die dagen zijn de openbare boswegen en paden in het gebied van zonsopgang tot zonsondergang afgesloten voor een drijfjacht. Je kunt deze ronde dan niet volledig volgen; kies een andere wandeling.
Controleer vóór vertrek de officiële jachtkaart ChasseOnWeb: kies je wandeldatum en bekijk het volledige traject. Tijdens het jachtseizoen 2026–2027 kunnen ook andere Belgische bosgedeelten tijdelijk dicht zijn. Rood gearceerde gebieden wijzen op aangekondigde toegangsverboden. Volg altijd de borden en afsluitingen ter plaatse.
Vanaf het Drielandenpunt naar de zinkviooltjes
In de tijd dat de viooltjes bloeien, kun je bijna niet om een wandeling door Plombières heen. Als je hier geen zinkviooltjes vindt, dan vind je ze nergens meer. Op 1 mei 2021 ging ik samen met Chantal op pad voor deze ronde van 20,8 kilometer. We vertrekken bij het Drielandenpunt, lopen via de bossen en het Geuldal naar Plombières en keren langs Moresnet terug. Met de rugzak om liep ik die dag wat bewuster en rustiger. Er was onderweg ook genoeg om voor te kijken.
Vanaf het Drielandenpunt zoeken we de paden langs de grens op. Het toeristische hoekje bij de drie landen ligt al snel achter ons. We lopen westwaarts en komen via de omgeving van de Wolfhaagpas verder in het bosgebied. Bij het Jeu Saive-monument hebben we een herkenbaar punt op dit eerste deel. Tussen de bomen door trekken we verder richting het Vijlenerbos, voordat we naar de Belgische kant van het landschap afdalen.
De overgang van bos naar open land maakt dit deel van de wandeling mooi. Eerst lopen we tussen de bomen over de heuvelrug, daarna krijgen we steeds meer zicht op de velden en de bebouwing rond Sippenaeken. We laten de hoogte van het Drielandenpunt achter ons. De paden lopen door een landschap van weilanden, hagen en bosranden naar de omgeving van Plombières.
Een mijngebied met bijzondere bloemen
Bij Plombières komen we in het dal van de Geul, die hier Gueule heet. We volgen het water naar het voormalige mijngebied. Op deze plek komen natuur en industriegeschiedenis heel letterlijk samen. Het terrein bevat resten van de winning en verwerking van zinkerts. Op die metaalrijke grond groeien planten die daar speciaal aan aangepast zijn. Het zinkviooltje is daarvan de bekendste, en voor mij een goede reden om deze wandeling juist in de bloeitijd te maken.
We komen ook bij de plek waar de Geul in de rots verdwijnt. Wat op een grot lijkt, is een door mensen gemaakte tunnel. Die werd tijdens de mijnbouw aangelegd om de rivier te regelen. Het water, de rots en het oude mijnterrein vertellen hier dus samen hetzelfde verhaal. Het is een bijzonder stukje van de wandeling, waar het de moeite waard is om even goed rond te kijken.
De zinkviooltjes laten we uiteraard staan. Kijken en fotograferen kan prima, maar plukken of planten meenemen hoort hier niet bij. Dat geldt wat mij betreft trouwens niet alleen voor deze bijzondere plantjes. Juist doordat we op de paden blijven en de begroeiing met rust laten, kan een volgende wandelaar ook van dit gebied genieten.
Onder de spoorbrug en terug het bos in
Na Plombières lopen we verder door het Geuldal naar Moresnet. Het water en de weilanden bepalen hier weer meer het landschap. Verderop verschijnt het grote spoorviaduct. Na de kleine bloemen en de besloten plek bij de riviertunnel is dat bijna het andere uiterste: de hoge pijlers steken ver boven het dal uit. Onze wandeling voert ons langs de voet van die indrukwekkende spoorbrug.
Via de omgeving van Moresnet-Chapelle keren we terug naar het bos. Daarmee begint ook het werk voor het laatste deel van de ronde. We zijn laag in het dal geweest, terwijl het eindpunt boven bij het Drielandenpunt ligt. De hoogtemeters die we aan het begin konden afdalen, moeten we aan deze kant dus weer terugwinnen. Tussen de bomen volgen we de paden verder omhoog.
Uiteindelijk komen we weer bij het Drielandenpunt uit. Deze ronde is veel meer dan een ommetje bij de grenspalen: we nemen een groot stuk van het grensgebied mee, van de beboste heuvels tot het Geuldal. De zinkviooltjes waren voor mij de aanleiding, maar de combinatie met Plombières, de riviertunnel en het viaduct van Moresnet maakt er een volledige dagwandeling van. En het laatste stuk bergop zorgt ervoor dat die ruim twintig kilometer ook als een flinke ronde voelt.





Ervaringen en reacties
Heb je deze route gevolgd? Deel je ervaring of stel een vraag.
Er zijn nog geen reacties. Deel als eerste jouw ervaring.