Koude wind, een paar druppels bij het vertrek en een zon die lang op zich liet wachten. Het klinkt niet meteen als het begin van een heerlijke wandeling, maar dat werd het wel. Deze ronde door de grensstreek laat goed zien waarom we hier graag lopen. Groene hellingen, weilanden, bosranden en steeds weer een ander uitzicht. Met ruim eenentwintig kilometer is het een flinke wandeling, maar de omgeving geeft genoeg aanleiding om onderweg rustig om je heen te kijken.
Jachtseizoen: controleer je wandeldatum
Update 27 oktober 2026. Tijdens het jachtseizoen 2026–2027 kunnen de Belgische bosgedeelten van deze wandeling op bepaalde dagen tijdelijk dicht zijn. Controleer vóór vertrek de officiële jachtkaart ChasseOnWeb: kies je wandeldatum en bekijk het volledige traject. Rood gearceerde gebieden wijzen op aangekondigde toegangsverboden; een jachtmelding betekent niet automatisch dat de hele wandeling gesloten is. Volg de borden ter plaatse en kies bij een afsluiting een andere route.
Wandelen door het grenslandschap
Het bijzondere aan deze streek is dat het landschap zich weinig van landsgrenzen aantrekt. De heuvels lopen door, weiden sluiten op elkaar aan en achter de volgende bosrand begint weer een ander stukje van hetzelfde groene gebied. De naam Drie Landen past bij die omgeving. Het is geen wandeling waarbij je alleen naar één grenspaal onderweg bent. De aantrekkingskracht zit juist in alles wat er tussen de verschillende plekken ligt.
We lopen door een landschap dat op veel plaatsen open is, maar nooit helemaal leeg. Verspreid staan huizen en boerderijen, tussen de percelen liggen houtwallen en langs de weiden groeien bomen. Daardoor verandert het uitzicht voortdurend. Soms kijk je over een hele helling heen, verderop wordt de blik weer door een bosrand begrensd. Je hoeft daarvoor geen grote omweg te maken. Een paar honderd meter verder lopen kan hier al een ander uitzicht opleveren.
Tussen weilanden en houtwallen
De weilanden geven deze ronde een groot deel van haar karakter. Geen vlakke groene vlakken, maar hellingen en laagtes die achter elkaar liggen. In de weiden grazen runderen. Hekken, bomen en begroeiing langs de randen verdelen het land in kleinere stukken. Het is een landschap waarin gewerkt en geleefd wordt. Dat maakt het voor mij ook prettig om doorheen te wandelen: het groen ligt niet los van de dorpen, maar hoort er gewoon bij.
Op de paden tussen de weiden ervaar je dat landschap van dichtbij. Je loopt langs de randen van de percelen, komt bij een hek en ziet verderop de volgende bomenrij alweer staan. Op andere stukken krijg je meer ruimte om over de omgeving uit te kijken. Juist die afwisseling houdt de wandeling boeiend. Het ene moment let je op het pad en de begroeiing naast je, het volgende moment trekt een helling verder weg de aandacht.
Een flinke ronde
Ruim eenentwintig kilometer is een afstand waarvoor we graag de tijd nemen. De heuvelachtige omgeving doet daar nog wat bij. Ook als een pad op het eerste gezicht rustig afloopt, komt er later meestal weer een hoger gedeelte. Een gelijkmatig tempo is dan prettiger dan ieder klimmetje zo snel mogelijk af te werken. Er is onderweg genoeg te zien om een wandeling als deze niet alleen in kilometers te willen uitdrukken.
Het weer hielp bij onze wandeling niet meteen mee. Toch bleek dat uiteindelijk geen reden om er minder van te genieten. Het groene grenslandschap bleef mooi, ook met koude wind en wat druppels aan het begin. Achteraf was het vooral een heerlijke ronde met veel afwisseling. Dat is precies wat ik aan deze omgeving waardeer: dicht bij elkaar liggen genoeg verschillende stukken landschap om er een complete wandeldag van te maken.





Ervaringen en reacties
Heb je deze route gevolgd? Deel je ervaring of stel een vraag.
Er zijn nog geen reacties. Deel als eerste jouw ervaring.