Een steenberg, een kasteel in het water en een beek die zich tussen de bomen door slingert. Tijdens deze wandeling vanuit Eygelshoven krijgen we het allemaal te zien. De omgeving van Kerkrade en Landgraaf heeft veel meer groen dan je tussen de bebouwing zou verwachten. En helemaal vlak is het hier bepaald niet.
We maken een flinke ronde, met de Wilhelminaberg in het eerste deel en het Wormdal later op de wandeling. Het mijnverleden blijft onderweg dichtbij, maar ondertussen is er genoeg ruimte voor bos, water en een mooi uitzicht.
Van het station het groen in
Deze rondwandeling start bij station Eygelshoven, dat voor de gemeentelijke herindeling in de jaren 80 station Hopel heette. Het stadje Kerkrade had in vroegere jaren daarmee meer stations dan Amsterdam destijds. Behalve in de Hopel, was er een station in Haanrade, Kerkrade- West en Kerkrade Centrum. Het mijnverleden heeft dit deel van Limburg exponentieel laten groeien in bebouwing en inwoners.
Het eerste deel van de wandeling gaat over de DMT (Dutch Mountain Trail). Een wandeling van maar liefst 110 km en die opgedeeld is in 4 etappes. We steken de N300 over en lopen door het buurtschap de Oude Hopel, het bos in. Door het hellingbos heb je soms zicht op kasteel Strijhagen. Na een stijle klim aan de voet van de Wilhelminaberg laten de de route van de DMT voor wat ze is en beklimmen we de Wilhelminaberg via andere paden, aan de achterzijde.
De geschiedenis van de mijnen is hier geen los hoofdstuk uit een boek. Ze heeft het landschap letterlijk veranderd. De Wilhelminaberg is daar het duidelijkste voorbeeld van: het gesteente dat tijdens de steenkoolwinning naar boven kwam, kreeg uiteindelijk een heel andere bestemming in het landschap. Wat ooit bij de industrie hoorde, is nu juist een reden om de wandelschoenen of sportschoenen aan te trekken. Dat vind ik een mooie gedachte tijdens een wandeling door deze omgeving. Het verleden verdwijnt niet, maar je kijkt er onderweg wel met andere ogen naar.
De klim komt vroeg in de wandeling
Eenmaal boven op de top van deze steenberg bereiken we het hoogste punt dat 225 boven NAP ligt. Neem hier vooral even de tijd om te genieten van het uitzicht, dat bij helder weer tot in de Eifel en voorbij Roermond reikt.
We dalen af over de langste trap van Nederland. Het kan je bijna niet ontgaan dat deze trap erg populair is om te bewegen. Niet onbelangrijk in een streek die bekendstaat als de ongezondste van Nederland. Dat is de keerzijde van de teloorgang van de mijnbouw. Tijdens en na de afdaling over de trap laten we Snowworld, met de grootste indoorskipiste van Nederland, links liggen en we lopen langs een kapel ter nagedachtenis aan alle mijnwerkers en een oud stukje mijnspoor terug naar Kerkrade.
We lopen hierna een stuk door de bebouwing, iets wat ik liever niet doe, maar waar je in sommige gevallen ook niet aan ontkomt.
Verder naar Kerkrade en Erenstein
Dit is geen wandeling die voortdurend ver van de bewoonde wereld blijft. Juist de overgang tussen beide hoort bij het karakter van de streek. Je loopt door een gebied dat intensief gebruikt is en wordt, terwijl er tussen die plekken verrassend veel groen overblijft. Je komt zelfs een stukje langs de randweg van Parkstad. Wanneer je de bebouwing weer verlaat en afdaalt naar de Crombacherbeek, begrijp je waarom de aanleg van deze weg nogal wat weerstand heeft opgeroepen.
Via het oude gehucht De Ham, lopen we door de velden omhoog en gaan we door een kleine tunnel onder de Miljoenenlijn door. Meteen daarna lopen we een heel stuk langs deze oude spoortlijn, die nu alleen nog gebruikt wordt door een stoomtrein van de ZLSM. Voordat we bij station Kerkrade Centrum het spoor oversteken, hebben we heel even zicht op het museum Continium.
Via het Hambos lopen we nu verder en steken de Hamstraat weer over.
De wandeling gaat verder langs de hoge spoordijk van het Miljoenelijntje en achterlangs het voormalige klooster dat lokaal bekendstaat als het Stift. Later komen we in de omgeving van Kasteel Erenstein. Het kasteel, de waterpartijen en het omliggende groen geven de wandeling opnieuw een ander accent.
De Anstelvallei staat bekend om de combinatie van hellingbos, weilanden en water. Dat past mooi bij deze ronde, waarin het nooit heel lang bij hetzelfde soort omgeving blijft.
Een kasteel en zijn spiegelbeeld
Het kasteel lag er tijdens mijn wandeling in volle glorie bij. Een mooie blauwe lucht met de kleuren van de herfst, maar dat zal niet altijd zo zijn. Het kasteel werd gebouwd in de 14e eeuw en tegenwoordig is er een restaurant in gevestigd. De gebouwen eromheen zijn verbouwd tot woonhuizen en worden bewoond.
Na het kasteel lopen we richting de Cranenweyer, het enige zoetwaterstuwmeer van Nederland. Via de hellingbossen lopen we omhoog richting de Kaffeberg. Boven aangekomen lopen we achter de bebouwing langs, richting De Vink, een buurt die vroeger een echte mijnkolonie was, maar gesloopt werd en waarvoor in de jaren 80 nieuwe huizen gebouwd werden.
Na een afdaling lopen we via het groengebied Carisborg, dat ooit bruinkoolgroeve was en daarna gebruikt werd als gemeentelijke stortplaats, richting Haanrade.
Via Haanrade naar het Wormdal
In Haanrade duiken we het Wormdal in. Hier stroomt de grensrivier de Worm/ Wurm en grazen grote grazers (runderen). Hou hier zeker uw hond aan de lijn en bewaar afstand tot de runderen, zeker als ze kalveren hebben. Ik heb er nog nooit een vervelende ervaring mee gehad, maar er wordt voor gewaarschuwd en af en toe lees je wel eens dat zo’n rund de kolder in de kop kreeg…
De Worm geeft het landschap opnieuw een andere vorm. In plaats van over de omgeving uit te kijken, lopen we nu door het groene rivierdal. De oevers, het water en de bomen bepalen hier het beeld. Dit stukje vind ik persoonlijk een van de mooiste stukjes van Kerkrade. Je waant je hier midden in de natuur, terwijl je eigenlijk langs een industriegebied loopt. De rivier vormt hier het landschap en wordt daarbij geholpen door bevers die hier hun leefgebied hebben.
Terug naar Eygelshoven
Vanuit het Wormdal sluiten we de ronde weer richting Eygelshoven. We lopen eerst nog langs de rand van het dorp om later via het voormalige mijnterrein van de mijn Laura, terug te lopen naar het startpunt.
We eindigen weer bij station Eygelshoven, met een ronde waarin de omgeving voortdurend verandert. Je hoeft hier niet ver van huis te zijn om een flinke wandeling met verschillende gezichten te maken.
Wat mij aan deze wandeling aanspreekt, is dat natuur en geschiedenis zo dicht bij elkaar liggen. De Wilhelminaberg vertelt iets over het mijnverleden, de kastelen geven weer een ander stukje geschiedenis mee en in het beekdal lijkt het water vooral zijn eigen weg te zoeken.
Navigatie naar het start- en eindpunt
Ook wandelen in Kerkrade: langs de Cranenweyer, Rolduc en Kasteel Erenstein
Meer wandelingen met de trein? Bekijk mijn gids met wandelroutes vanaf een station in Zuid-Limburg.





Ervaringen en reacties
Heb je deze route gevolgd? Deel je ervaring of stel een vraag.
Er zijn nog geen reacties. Deel als eerste jouw ervaring.