Vanuit Mechelen de heuvels op
Mechelen ligt beneden in het Geuldal. Vanuit het dorp kun je het water volgen, maar voor deze ronde zoeken we eerst de heuvels aan de westkant op. Via het Schweibergerbosch en het Bovenste Bos lopen we om Epen heen en komen we aan de Belgische kant bij het uitzicht op kasteel Beusdael. Pas daarna dalen we af naar de Geul. Chantal en ik liepen deze wandeling van 16,6 kilometer op 16 december 2021.
Vanaf Mechelen lopen we westwaarts het buitengebied in. Het dorp zakt geleidelijk achter ons weg. Tussen de velden volgen we de helling naar de hogere gronden. Hier krijgen we meer overzicht over het dal en de omgeving van Epen. De beek ligt beneden, terwijl wij boven over de paden tussen het landbouwgebied en de bosranden lopen.
Verderop komen we in het Schweibergerbosch. Na het open land wordt de omgeving meer besloten. Het pad volgt het reliëf tussen de bomen, met af en toe een opening naar de velden. We blijven zuidwaarts lopen en maken onderweg nog een bocht langs de hogere gronden bij Epen. Het dorp ligt dichtbij, maar we nemen vooral het landschap eromheen mee.
Langs het Bovenste Bos naar Beusdael
Bij het Bovenste Bos lopen we verder naar de grens. De combinatie van bos en open hellingen geeft hier weer een ander uitzicht. Vanuit de rand kijken we naar de Belgische kant, waar kasteel Beusdael in het landschap ligt. De wandeling blijft niet alleen bovenlangs lopen: we dalen verder af en nemen ook een lagere lus mee.
We krijgen het kasteel daardoor vanuit verschillende richtingen te zien. Het gebouw staat als een duidelijk herkenningspunt tussen het omringende land. Onze ronde is geen bezoek aan het kasteel zelf, maar volgt de paden door de omgeving. Daarna draaien we naar het oosten, richting het Geuldal. De hellingen van het Bovenste Bos blijven achter ons liggen.
De afdaling brengt ons van de hogere bosranden naar de weilanden beneden. In het dal verandert het karakter van de wandeling. De verre uitzichten over de heuvels maken plaats voor de rivier, de begroeiing langs de oevers en de graslanden ernaast. We volgen het water verder en nemen het Elzevoetpad mee.
De Geul als terugweg
Bij de Heimansgroeve komen we langs een bijzonder stukje geologie. Hier ligt gesteente uit het Carboon aan de oppervlakte, veel ouder dan de kalksteen waarmee het Heuvelland meestal wordt geassocieerd. De groeve ligt bij het dal, tussen de bosranden en de graslanden. Het is een herkenbaar punt op het deel waar we de Geul noordwaarts volgen.
Daarna loopt de wandeling verder door de weilanden langs de rivier. Het water maakt bochten en de paden verbinden de verschillende stukken grasland. We blijven onder in het dal, met de hogere gronden aan weerszijden. Zo kijken we op de terugweg weer heel anders naar het landschap waar we eerder bovenlangs liepen.
Via de omgeving van Hurpesch komen we terug richting Mechelen. Het laatste deel volgt de verbinding door het Geuldal naar het dorp. De bebouwing verschijnt weer dichterbij, waarna we de ronde sluiten. We hebben het water dus niet als kortste heenweg gebruikt, maar juist als terugweg na de heuvels en de bossen.
Dat verloop maakt deze wandeling afwisselend: eerst klimmen en door het bos, daarna de ruimte bij Beusdael en ten slotte de paden langs de Geul. Het is een ronde waarin we Epen vooral van buitenaf zien. De hogere paden geven overzicht, het rivierdal brengt ons weer dicht bij het water. Samen vormen ze een mooi geheel vanuit Mechelen.





Ervaringen en reacties
Heb je deze route gevolgd? Deel je ervaring of stel een vraag.
Er zijn nog geen reacties. Deel als eerste jouw ervaring.